Onze flat

Voordat onze keuze viel op de allerlaatste flat die we zagen, hadden we er in twee dagen tijd al 12 afgewerkt. Samen met Yico de makelaar, Jerry van personeelszaken en onze chauffeur Mr. Lam hebben we heel Guangzhou doorkruist. Met de flats buiten de stad, in de buurt van de nieuw te bouwen brouwerij, waren we al gauw klaar: te stil en een uur rijden van het centrum. En waar gaat het om bij expats? Dat de vrouwen zich kunnen vermaken terwijl de mannen hard aan het werk zijn. Dat vermaak houdt in, boodschappen doen, contacten leggen, jezelf nuttig bezighouden en zoveel mogelijk informatie verzamelen om het leven ’s avonds en in het weekend, na dat harde werken, te veraangenamen. De vrouwen moeten zorgen voor het sociale netwerk, en dat is een serieuze klus.

De meeste flats die we in de stad te zien krijgen, liggen in het stadsdeel Zhujiang New City. Waar we vooral op letten is of er niet te veel bouwactiviteiten in de buurt zijn, want die gaan dag en nacht door, ook al wordt ons verzekerd dat dat in dit geval echt niet zo is. De complexen waar de flats in liggen hebben prachtige namen als Poly Whisper Garden en Blossom Cove. Sommigen zijn heel luxe en modern, anderen donker en gemeubileerd met zware eiken meubels met gouden krullen als versiering.

We kiezen voor The Cosmos. Het appartement is ruim, licht, heeft een logeerkamer en twee badkamers en voor en achter een patiobalkon. Verder is er een bijkeuken met wasmachine en droger en een wasrek aan het plafond dat ik met een afstandsbediening kan laten zakken. In de keuken twee wokpitten en een afwasmachine. Als ik er de eerste keer onze bordjes in zet doet ie unje, unje en verder niets. Blijkt ie nooit op de waterleiding te zijn aangesloten. Chinezen gebruiken namelijk geen afwasmachine dus waarom zouden ze hem dan aansluiten?

Meubels staan er nog niet in, daar zullen ze nog voor zorgen voordat we definitief komen. ‘Yes, we know, you like modern’ krijgen we te horen als we voorzichtig proberen uit te leggen dat we geen eikenolifanten willen met kussens van rood velours.

En het komt uiteindelijk goed. Wij zijn blij met ons stekje op de 31^ste verdieping. Het uitzicht doet ons denken aan thuis, een groenstrook en in de verte de tv toren…

Het leven op straat

We zijn er nog niet achter of er verkeersregels bestaan in China. In de praktijk geldt heel simpel het recht van de sterkste. Dus rijdt een fietser een voetganger van het zeebrapad, de fietser wordt gesneden door een auto, onze auto wordt door een bus van de weg gedrukt.

Op de snelwegen wordt er kris kras gereden, via ieder gaatje proberen automobilisten sneller te zijn dan anderen. Dit gebeurt ook door vrachtauto’s en bussen. Het gevold laat zich raden, veel botsingen. Meestal zonder ernstige gevolgen omdat de snelheid niet hoog is op de wegen. Het zorgt wel voor veel files omdat de politie eerst moet komen om de schade op te nemen. En in de tussentijd blijven de autos gewoon op de weg staan. Omdat bij files de vluchtstroken ook gebruikt worden, kunnen hulpdiensten niet snel ter plekke komen.

Bij voetgangers oversteek plaatsen in de stad staan agenten met een fluitje die de voetgangers helpen bij oversteken. Het geeft echter ook geen enkele garantie om niet overreden te worden. De auto’s rijden gewoon door…….Het verbaast me wel. Je zou denken dat de politie in een toch wel autoritaire staat als China gezag zou hebben maar daar lijkt het niet erg op.

Verder is het erg opletten als je op een trottoir loopt. Men is overal aan het werk maar niets wordt afgemaakt of opgeruimd. Gevolg is dat je overal struikelt over losse stenen, putdeksels die op lager of hoger niveau liggen, hopen zand, puin., etc.

Er wordt ons verteld dat alle werkzaamheden afgerond moeten worden vóór de Asian Games die in November in Guangzhou van start zullen gaan. Het lijkt ons stug maar we laten ons verrassen.

Taco

De eerste twee weken

Hallo allemaal!

De eerste twee weken Guangzhou zitten erop. We hebben net Gemma op het vliegtuig naar Beijing gezet, nadat ik eerst dankbaar gebruik heb gemaakt van haar aanwezigheid om me in het dagelijkse leven in China te storten. Samen met de Hollandse Marijke die hier al bijna een jaar woont zijn we op verkenning geweest. En wat waren er veel eerste keren!

De eerste keer een Chinese bankrekening openen (heeft jullie internetsite misschien ook een Engelse versie? Nee? Hoe kan ik dan ons saldo zien? You don't know? Oh, ok...) De eerste keer naar buiten (ja, bij 38 graden en een luchtvochtigheid van 80% is dat een belevenis die steeds maximaal 20 minuten kan duren voordat je wegsmelt), de eerste keer boodschappen doen (kan jij zien wat er in dat potje zit? Zijn het bruine bonen of bruine wurmpjes?), de eerste keer met de metro (supersnel en super efficiënt met een probleemloze oplaadbare chipkaart, hoor je dat Tineke Huizinga?), de eerste keer aangestaard te worden omdat je zo groot en blond en vreemd bent (ze noemen ons hier 'longnose' of volgens Bettine Vriesekoop shengren 'rauw persoon' in tegenstelling tot je vrienden die shuren ofwel'gekookte personen' zijn). Voorlopig zijn wij noghartstikkerauw. En de eerste keer, hoe kan het ook anders, de eerste keer koffie drinken bij Starbucks of was het Starheart? Het logo is in ieder geval (bijna) hetzelfde.

Dit was onze eerste echte blog vanuit Guangzhou, jullie zullen regelmatig van ons horen!

Op verkenningstocht